2013-02-22
Kategoria: Geopolityka

Angola: dawni kolonizatorzy wracają i… proszą o pracę

Luanda-CranesLuanda jest jedną z najdynamiczniej rozwijających się metropolii na świecie. Stolica Angoli stała się zarobkowym rajem dla tysięcy bezrobotnych Portugalczyków. Niestety, naftowe i diamentowe bogactwo płynie głównie do kieszeni rządzącej elity i garstki nowobogackich. Większość Angolczyków po staremu klepie biedę i pociesza się, że przynajmniej nie musi drżeć o swoje o życie.

Małe mieszkanie w centrum Luandy. W środku zniszczone meble, duchota i napięta atmosfera. Portugalski najemca przycupnął na brzegu kanapy. Przed nim rozsiadł się afrykański właściciel nieruchomości.

– Zrobiłeś naszej siostrzenicy dziecko – zwraca się do Europejczyka uprzejmym, pozbawionym emocji głosem. – Chcemy wiedzieć, jakie masz pan wobec niej zamiary. Żenisz się czy nie?

Portugalczyk nerwowo zaciska dłonie i jedynie trzask wyginanych palców zakłóca złowróżbną ciszę. Za plecami delikwenta siedzi matka, ciotki i poszkodowana, 30-letnia Catarina.

Poznali się w internecie i owocem przelotnego flirtu jest tulone przez jedną z ciotek niemowlę owinięte w białą chustę. Wuj podnosi ostrzegawczo brwi i kontynuuje: – Proszę pamiętać, że nie jesteśmy w Europie. W Angoli często dochodzi do nieszczęśliwych wypadków. Grasuje u nas wielu bandytów. Kto wie, może podczas następnego spotkania na ulicy będę miał przy sobie pistolet i wpakuje panu kulkę w łeb.

Portugalczyk trzęsie się jak galareta, macha rękami, na jego twarzy pojawia się wymuszony uśmiech, a z ust płynie potok tłumaczeń. Przekonuje, że z siostrzenicą miał tylko przelotny romans, nic poważnego. Wuj siedzi nieporuszony jak głaz i patrzy z góry na pechowego amanta.

Powyższa scenka dobitnie pokazuje, jak zmieniły się relacje między Portugalią a byłą kolonią. Portugalczyka przygnał do Angoli kryzys w ojczyźnie. Powiedzmy, że nazywa się Joao Queiroga. Zachowamy w tajemnicy jego prawdziwe nazwisko, żeby nie przysparzać 41-latkowi jeszcze większych kłopotów.

Joao Queiroga jest jednym z setek tysięcy Portugalczyków, którzy uciekli do dawnej kolonii przed kryzysem gospodarczym i drakońskimi oszczędnościami rządu portugalskiego.

Jedno z angolskich czasopism opublikowało wymowną karykaturę. Na pierwszym rysunku – rozgrywającym się 20 lat temu – widać Angolczyka z walizkami, żegnającego się z żoną: „Bądź zdrowa, wyjeżdżam do Portugalii, żeby pracować na budowie”. Pod spodem ten sam obrazek z Portugalczykiem w roli głównej: „Bądź zdrowa, wyjeżdżam do Angoli, żeby pracować na budowie”.

Wielu portugalskich emigrantów gospodarczych spotyka na miejscu bolesne rozczarowanie. Szef portugalsko-angolskiego konsorcjum budowlanego dokonuje następującego podsumowania: – Portugalski inżynier budowlany z pięcioletnim stażem zarabia u nas od trzech do czterech tysięcy euro. Trzy lata temu wyciągał dwa razy tyle. Chętnych do pracy jest na pęczki, co prowadzi do obniżenia zarobków.

Joao Queiroga studiował w ojczyźnie ekonomię. Potem założył niewielką firmę budowlaną – montował kolektory słoneczne i systemy alarmowe. Od 2005 roku klienci coraz bardziej spóźniali się z płatnościami. Sytuacja pogarszała się z roku na rok.

Wreszcie w 2008 roku doszło do krachu gospodarczego. Zdesperowany Joao Queiroga zapytał znajomego, czy nie miałby dla niego jakiejś roboty w Angoli. Mieszka w Luandzie od ponad trzech lat.

Luanda-Sky-Residence-I-and-II-Sky-Business

Portugalczyk dochodzi do siebie po niespodziewanej wizycie niedoszłego wuja. Siedzi w barze, położonym na dachu jednego z wieżowców. Budynek otaczają dźwigi budowlane i drapacze ze stali i szkła.

1234

O Autorze

 > 

John Lennon „Imagine”: Imagine there’s no Countries… Imagine no Possession… Nothing to Kill or Die For… And no Religion too… No Need for Greed or Hunger… A Brotherhood of Man… (Niestety, John, dziś żyjemy w innym świecie. Twoje idee, lepsze czy gorsze, zostały wypaczone). Mahatma Gandhi: Na początku cię ignorują. Potem śmieją się z ciebie. Następnie z tobą walczą. W końcu wygrywasz • Siedem grzechów społecznych: polityka bez zasad, bogactwo bez pracy, przyjemność bez sumienia, wiedza bez osobowości, wiara bez poświęcenia, nauka bez człowieczeństwa oraz handel bez moralności • Religie to różne drogi prowadzące do tego samego celu. Jakaż to jest różnica, którą z nich wybierzemy? Jaki cel więc mają te kłótnie między nami? • Słabi nigdy nie potrafią przebaczać. Przebaczenie jest cnotą silnych • Jakże wielkiej daniny grzechu i błędów wymaga od człowieka bogactwo i władza • Nie znam większego grzechu niż uciskanie słabszych w imieniu Boga • Jest wiele powodów, dla których mogę być przygotowany na śmierć, ale nie ma żadnego, dla którego gotów byłbym zabić. Albert Einstein: Nie ma rzeczywistości samej w sobie, są tylko obrazy widziane z różnych perspektyw • Gdy miałem dwadzieścia lat, myślałem tylko o kochaniu. Lecz później kochałem już tylko myśleć • Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat i ludzka głupota. Co do tej pierwszej istnieją jednak pewne wątpliwości • Nauka bez religii jest kaleka, religia bez nauki jest ślepa • Jestem bardzo głęboko religijnym niewierzącym • Gospodarcza anarchia społeczeństwa kapitalistycznego w jego dzisiejszej formie jest, moim zdaniem, prawdziwym źródłem zła • Wszyscy wokół wiedzą, że czegoś nie da się zrobić. I wtedy pojawia taki, który o tym nie wie, i on właśnie to coś robi • Nie wiem, jaka broń będzie użyta w trzeciej wojnie światowej, ale czwarta będzie na maczugi.



SKOMENTUJ

Zaloguj się i napisz komentarz.

Ruch Lotniczy nad Ziemią 24H

Artykuły w Kategoriach:

Poznaj Chiny

Pogoda

Warszawa
2017-11-18, 18:14
Czysto
4°C
Odczuwalna: 1°C
Ciśnienie: 1010 mb
Wilgotność: 69%
Wiatr: 3 m/s SSW
Prognoza: 2017-11-18
dzień
Częsciowo słonecznie, przelotne deszcze
6°C
noc
Przelotny deszcz
2°C
 

Teleskop Hubble'a